historia usłyszana w przelocie

2 lata temu... miałem taką sytuację... że ludzie ogólnie jechali do pracy... a ja wracałem o 7 rano z pubu... i tak jeździłem się... budziłem ciągle w różnych miejscach... bo nie mogłem trafić do domu... miasto duże... no i sobie jadę i nagle... się budzę... a obok murzynka... i się zdziwiłem... wróciłem o 10...

then it vanished away from my hand

Miałam starą chińska monetę. Może nie była stara, ale była chińska. Miała dziurkę w środku. Można ją było nosić na łańcuszku. Podobała mi się i oddałam ją nie wiem komu. Żałuję, ale taka już jestem.

z miłością

I jest babcia ze swoimi wspomnieniami. Słyszałam je tyle razy i znam je już tak dobrze, że czasami myślę, że to moje wspomnienia, zresztą kto to wie. Kiedy nie starczy własnego życia, będę się nimi posiłkować, będę je przedstawiać jako własne, będę wprawiać ludzi w zdumienie nadmiarem przeżyć. Mam tylko nadziej, że nikt nie zwróci uwagi na to, że nie mogłam spędzić dzieciństwa w rewolucyjnej Rosji.

żeby z pustki do nich wracać

- Żyję - powiedziałeś, aby jakoś rozpocząć.
"Beze mnie" pomyślałam i uśmiechnęłam się do Ciebie z czułością, która mnie samą zaskoczyła, bo zrozumiałam, że nie umiem już z tobą rozmawiać. Ani milczeć.

złote jabłka

Zebrałam wszystkie moje słowa do ciebie. Położyłam na wagę. Na przeciwnej szali leżał ckliwy sms o księżniczce i królewiczu, którzy nie mogą być razem. "Zawsze będę pamiętał i wielbił". Tak powiedziałeś. Nie o mnie. A ja wciąż tak wysoko ceniłam twój gust.

pamiętam białe tapety i czarne talerze

Nie spiesz się, w moim świecie słowa są cenniejsze niż czas.

I won't bite

Jestem tak zmęczona, że wszystko, czego mogę wymagać od siebie, to pomalowanie paznokci na ognistą czerwień.

właśnie ten moment

Jest taki moment, późnym wieczorem, kiedy pilotem od telewizora próbuje przestawić coś na ekranie komputera.

pocztówki znad krawędzi

Jak co roku kupiłam komplet eleganckich kart świątecznych i jak co roku odłożyłam je niewysłane do niebieskiego pudełka. Tego od Tiffany’ego.

przeprowadzka

Bo życie to nie bajka i za lodówką mieszka tylko wielka szarość.

refleksja zimowa

Obserwowałam jak deszcz zmywał resztki śniegu z balkonu. Właściwie powinnam była sprzątnąć pranie.

rola na miarę naszych możliwości

Tylko bez smutku, tego ci u nas dostatek i nie przyjmujemy.