Well God don't listen to the noise

The White Buffalo - Oh Darlin, what have I done

zły duch i dno

Zdzisława Sośnicka - Jak mam zapomnieć
Kasperovic Video Remix



Znów ktoś przywołał go
Mój zły duch i dno
Mój czarny koń, mój lęk
Jak dym otoczył mnie
Pali mą pierś i twarz
Znów wielkie oczy ma

Drwi z moich próśb
I ściemnia dzień
Rwie do łez
Mój każdy sen
I tyle zła jest w tym
Choć nie chcę
Słyszę krzyk
Ścina mnie z nóg i tak
Znów rzuca mnie na twarz

Jak mam zapomnieć to
To, co wciąż gdzieś tam pod skórą tkwi
Jak zgubić dziwny lęk
Który ciągle daje znaki mi
Jak uciec od tych rąk
Tych, co brały wciąż - nie dając nic
Jak skończyć z tym i żyć
Znowu żyć, normalnie żyć

Znów ktoś przywołał go
Mój zły duch i dno
Czy tak już musi być
Że wraca, jak zły sen
To, z czym nie umiesz żyć
Gdzieś może dopaść Cię

Jak mam zapomnieć to
To, co wciąż gdzieś tam pod skórą tkwi
Jak zgubić dziwny lęk
Który ciągle daje znaki mi
Jak uciec od tych rąk
Tych, co brały wciąż - nie dając nic
Jak zgubić to i żyć
Znowu żyć, normalnie żyć
Jak

/Andrzej Mogielnicki/

bezprawnie i rozpaczliwie

Земфира - Жить в твоей голове

Жить в твоей голове.
И любить тебя неоправданно, отчаянно.
Жить в твоей голове.
И убить тебя неосознанно, нечаянно.
Неосознанно, нечаянно.

И слушали тихий океан.
И видели города.
И верили в вечную любовь.
И думали: "Навсегда".

Жить в твоей голове.
И любить тебя неоправданно, отчаянно.
Жить в твоей голове.
И убить тебя неосознанно, нечаянно.
Неосознанно. Нечаянно.

Запутались в полной темноте.
Включили свои огни.
Обрушились небом в комнате.
Остались совсем одни.

Жить в твоей голове.
И любить тебя неоправданно, отчаянно.
Жить в твоей голове.
И убить тебя неосознанно, нечаянно.
Неосознанно. Нечаянно.

Жить в твоей голове. 

kto wymyślił to rozstanie

Kto wymyślił naszą miłość?
Kto ją w środku nocy wyśnił?
Czy to wszystko się zdarzyło?
Czy tak było rzeczywiście?

Kto wymyślił to jezioro
i tej nocy czarny żagiel?
Kto bezsenną, białą korą
okrył w lesie brzozy nagie,
kto?

Komu lato się przyśniło
i tych drzew zawrotny taniec?
Kto wymyślił naszą miłość?
Kto wymyślił to kochanie?


 /Kto wymyślił naszą miłość? muz. Piotr Figiel, sł. Wiktor Leliwa/

nie pozwól mi spać

Сергей Бабкин и Павел Игнатьев - Не Уходи

jeszcze wierzę, że będę żyć wiecznie

Jeszcze wierzę, że będę żyć wiecznie
Jeszcze wierzę, że będę żyć tak
Żeby w duszy pozostać dzieckiem
Nie zmarnować żadnego dnia

Jeszcze wierzę, że zostanę sobą
Taką sobą, jak jestem dziś
Że nie zmienię się nagle w kogoś
Kim nigdy nie chciałabym być

Jeszcze wierzę, że będę cię kochać
Po happy endzie nie skończy się film
I dojdę z tobą aż do niekońca
Do niekońca zwyczajnych dni

Jeszcze wierzę, że jednak zostanę
Bo fundament postawił się sam
Tu mam drogi już raz wydeptane
Tu mam wszystko, nie mam nic tam

Jeszcze wierzę, że świat się nie zmieni
Szybciej niż będę zmieniać się ja
W ślepym pędzie do nadprzestrzeni
Nie chcę zostać elementem tła
Nie zostanę elementem tła, nie

Idę spokojnie do słońca
A za mną zostaje tylko cień
Zobaczę, że świat nie ma końca, nie

Światło wyznacza mi drogę
Lecz świat jest dziwniejszy z dnia na dzień
Idę, choć kroki plączą się

Idę spokojnie do słońca
A za mną zostaje tylko cień
Zobaczę, że świat nie ma końca, nie

Jeszcze wierzę, że mogę być inna
Łamać światopoglądowy wyż
Racja tłumu zawsze jest płynna
W inną stronę niż inni chcę iść

Jeszcze wierzę, że dobrze wybieram
Że otwieram szeroko swe drzwi
Dla ludzi, z którymi nic nie uwiera
Którzy mają podobny film

Idę spokojnie do słońca
A za mną zostaje tylko cień
Zobaczę, że świat nie ma końca, nie

Światło wyznacza mi drogę
Lecz świat jest dziwniejszy z dnia na dzień
Idę, choć kroki plączą się

Marysia Sadowska ft. Gutek "Spis treści"

że to co jest będzie trwać wiecznie

Agnieszka Chylińska - Zmysłowa

podkreślaj mnie

Mariusz Lubomski - Nie skreślaj mnie

nie wiedziałam

gdyby się nie wydarzyło

DKA - Jak by to było

morituri te salutant

Cesta je prach

a štěrk

a udusaná hlína

a šedé šmouhy

kreslí do vlasů

a z hvězdných drah

má šperk

co kamením se spíná

a pírka touhy

z křídel Pegasů

Cesta je bič

Je zlá

jak pouliční dáma

Má v ruce štítky

v pase staniol

a z očí chtíč jí plá

když háže do neznáma

dvě křehké snítky

rudých gladiol

Seržante písek je bílý

jak paže Daniely

Počkejte chvíli!

Mé oči uviděly

tu strašně dávnou

vteřinu zapomnění

Seržante! Mávnou

a budem zasvěceni

Morituri te salutant

Morituri te salutant

Tou cestou dál

jsem šel

kde na zemi se zmítá

a písek víří

křídlo holubí

a marš mi hrál

zvuk děl

co uklidnění skýtá

a zvedá chmýří

které zahubí

Cesta je tér a prach

a udusaná hlína

mosazná včelka

od vlkodlaka

rezavý kvér

- můj brach

a sto let stará špína

a děsně velká

bílá oblaka

Seržante

písek je bílý

jak paže Daniely

Počkejte chvíli!

Mé oči uviděly

tu strašně dávnou

vteřinu zapomnění

Seržante! Mávnou

a budem zasvěceni

Morituri te salutant

Morituri te salutant

/Karel Kryl: Morituri te salutant/

Droga to kurz

i żwir

i ubita glina

i szare smugi

rysuje we włosach

i z gwiezdnych szlaków

ma klejnot

połączony kamieniem

i piórka pragnień

ze skrzydeł Pegazów

Droga to bicz

Jest zła

Jak ulicznica

Ma w dłoniach metki

a wokół pasa folię

a w jej oczach płonie chuć

gdy rzuca w nie wiadomo

dwa kruche płatki

czerwonych mieczyków

Sierżancie piasek jest biały

jak ramiona Danieli

Niech pan chwilę zaczeka!

Moje oczy ujrzały

tę bardzo dawną

sekundę zapomnienia

Sierżancie! Machną

i zostaniemy oświeceni

Morituri te salutant

Morituri te salutant

Tą drogą dalej

szedłem

tak gdzie na ziemi się szarpie

i podnosi piasek

skrzydło gołębia

i grał mi marsz

huk dział

co przynosi uspokojenie

i podnosi pył

przynoszący zgubę

Droga to smoła i kurz

i ubita glina

mosiężna pszczółka

od wilkołaka

zardzewiały karabin

- mój kumpel

i stuletni brud

i przerażająco wielkie

białe obłoki

jak kochać taką niekochaną

situations